Opmerkelijk was een bijzondere vorm van mastversiering in de top van de 1030 van Wouter van der Gronden. Het was voor iedereen even wennen om een windex in de mast van een Randmeer te zien. Het heeft (nog) niet veel resultaat opgeleverd maar Wouter kennende zal dit nog een vervolg gaan krijgen. Het is niet ondenkbaar dat binnenkort de eerste polaire diagrammen voor de Randmeer worden uitgegeven en het derde bemanningslid wordt aangesteld als navigator en tacticus, omgeven door een woud aan performance indicators.

De eerste start, 17 Randmeers en dat op een winterse ochtend, een mooi gezicht. Het comité  had een mooie baan weggelegd met de bovenboei op de rand van een windstilte. Het benaderen van de boei over bak- of stuurboord zorgde voor veel verlies of winst in deze fase. Ben en Jaap (de echte 946) wisten het beste gebruik te maken van alle draaiingen van de wind en finishten als eerste. Fred Dankers (718) als twee en deze twee kemphanen zouden het verder gaan uitmaken deze zondag. Toen de tweede 946 over de finishlijn gleed klonk er nog geen toeter…… Bij navraag bleek dat men er van uit was gegaan dat de 946 nogmaals door de finish was gegaan. Gelukkig is alles administratief recht gezet.

De tweede wedstrijd begon met een zeer scherpe startpoging van zowel Ben en Jaap (946) als Paul Knoop (1034), beide kregen een OCS en vonden het niet de moeite terug te keren. Tactisch gezien wellicht een begrijpelijke beslissing maar met mogelijk grote strategische gevolgen. We houden op Elfhoeven met deze serie de hoge puntentelling aan, er hadden dus veel punten kunnen worden verdiend die nu als aftrek moeten worden aangemerkt. Fred Dankers onbedreigd naar de eerste plaats.

Na de lunch bleef de wind mooi in de Noordoost hoek staan en het comité besloot alleen de bovenboei iets naar beneden te halen om het windwak er om heen te  verkleinen. Ben en Jaap vochten weer hun strijd uit om plaats één en twee. Waar Wouter teveel naar de indicators van zijn windex keek en te weinig naar de rimpelingen op het water kwam hij deze wedstrijdniet verder dan een vijfde plaats. Ook de voordewindse rakken waren rakken waar regelmatig enkele plaatsen werden verwisseld, er zat een duidelijke knik in de windbaan ter hoogte van het startschip en sommigen wisten deze knik beter in te schatten en te benutten dan anderen.

De laatste wedstrijd van een mooie dag met een lopend windje en een mooi winters zonnetje. Het was af en toe zo mooi dat mijn stuurman een enkele teer terug bij de les moest worden gehaald omdat hij te veel zat te genieten van een mooie lucht, mooi licht een veel Randmeers op het water. Fred Dankers liet zich het minst afleiden en was weer, met afstand, als eerste over de finish. Wouter als tweede ( zou hij deze wedstrijd de meters door hebben gehad of toch wat meer naar buiten hebben gekeken?) Opvallend was wel dat Fred daarna pas als een van de laatsten zijn boot op de trailer had gezet.

Tijd voor een afsluitend biertje, een leuke prijsuitreiking en op naar de eerste wedstrijd in het volgende jaar.

Nog een speciaal woord van dank aan Jaap de Vries, zijn grootzeil heeft ons in staat gesteld toch lekker mee te varen. Opvallend: de echte 946 en de 633 ( vermomd als 946) lagen op één wedstrijd na nooit meer dan  twee plaatsen uit elkaar op de finish. Heeft dat te maken met zeil mist boot of is het iets anders? Denkstof voor onder de kerstboom.

Tot slot wil ik iedereen graag fijne feestdagen wensen en ik hoop jullie allemaal weer te zien bij de eerstvolgende winterwedstrijden op 10 januari 2010.

Guus de Koster
(bemanning 633)